گاهی میشه که آدم در ژرفای وجود خودش فرو می ره ، و شاید در همین لحظه ها باشه که به قول صادق هدایت یه چیزی یا چیز هایی شروع می کنن مثل خوره روحتو می خورن. و البته شاید برا بعضی آدما لحظه های زیبایی هم باشن این « گاه » ها؛ اما این گاه و بیگاه های به اصطلاح زندگی در کنار سایش روح و جان، بسیاری از فرصت های اجتماعی ، تجربی و مطا لعه ای و... حتی فیلم دیدن رو از آدم می گیره. مثل این روزای من.
***
نمی دونم تا حالا خوندین یا شنیدین که میگن قوم مغول تا وقتی روی اسب بودنو یکه تازی می کردن ، تونستن جهانگشایی کنن ؛ اما وقتی از اسب اومدن پایین و یکجا نشین شدن ، استحاله شدن؟!