سربازان خدا نام یکی از گزارش های تلویزیونی کریستین امانپور است که چند ماه پیش در قالب سریال از شبکه سی. ان.ان پخش شد. یکی از دوستان بی نظیر من این گزارش 5 ساعته را تدوین و به صورت یک فایل فشرده به من اهدا کرده است. امانپور در این فیلم مستند با لهجه بریتانیایی زیبای خود از استشهادیون و جهادیون ِ سه دین اسلام ، مسیحیت و یهودیت ، پس از 8 ماه تحقیق و سفر به کشورهایی همچون ایران، مصر، سرزمین های اشغالی ، انگلیس و در نهایت از خود آمریکا با رویکردی تاریخی گزارش می کند. او در ایران با آیت الله صانعی؛ معصومه ابتکار و رفعت بیات که هردو روزگاری در آمریکا درس خوانده و زندگی کرده اند؛ یک خانم هنرمند که نگاه انتقادی او نسبت به وضعیت زنان ایرانی در آثارش موج می زند؛ با چند روحانی در شهر قم؛ با عزاداران در روز عاشورا؛ و در نهایت با رزمندگانی که در این روزها لباس مداحی به تن کرده اند و از اعزام دوباره به جبهه ها باکی ندارند ؛ و... به گفت و گو نشسته است. شاید آمدن امانپور به ایران برای تهیه این گزارش را به خاطر داشته باشید، به ویژه به دلیل گزارشی که بخش های مختلف خبری تلویزیون جمهوری اسلامی از نوع رفتار او با خبرنگاران پارلمان ایران به نمایش گذاشت.
امانپور در مصر به دیدار جهادیون می رود، و در اسراییل تلاش می کند دو چهره متفاوت از صهیونیست ها را به نمایش بگذارد. چهره ای لاییک و چهره ای متعصب که زمین برای او با دین برابر است و هر کاری بتواند برای حفظ آن، البته در پوشش نام خدا و برای خدا انجام خواهد داد، حتی حمله مسلحانه به یک دبستان دخترانه. البته او از حملات انتحاری ( استشهادی) فلسطینی ها هم گزارش می کند و می گوید که بالاترین مقام در بهشت از آن شهیدان است. امانپور به امریکا می رود جایی که گویی برخی از مسیحیان فرقه ای جدید به بازار آورده اند. فرقه ای که هدف آن یا به قولی " سیاست خارجی خدای آن" حمایت از یهودیان (صهیونیست ها) اسراییل است. در امریکا با جیمی کارتر رییس جمهور اسبق این کشور در فضایی گرم و دوستانه به گفت و گو می نشیند و از ایران انقلابی و اسارت کارکنان سفارت ( به تعبیر داخلی : لانه جاسوسی ) آمریکا در تهران ؛ و همچنین از مسیحیتی که کارتر حامی و مروج آن است، سخن می گویند.
نوشتن درباره این گزارش با آن همه گفت وگوهای خرد وکلان؛ با آن همه کات ها و فید ها و دیزالوهای اعجاب انگیزو بدیع، و تصویر برداری های زیبا؛ با آن عمق و گستره محتوایی و در نهایت با آن همه صراحت که بیانگر آزادی بیان و تنها وتنها جستجو و بازنمایی حقیقت (دستکم بخش های عمده ی حقیقت) است ، غیر ممکن به نظر می رسد. این گزارش یک کتاب ِ تصویری است و می تواند کلاس درس و بحث برای تمام روزنامه نگاران ، سینماگران و مستند سازان، جامعه شناسان و متفکران، و حتی سیاستمداران باشد. اجازه بدهید فارغ از هر گونه تعصب نسبت به ملیت و پیشینه، طرز تفکر و زندگی شخصی ِکریستین امانپوربگویم که این زن یکی از نوابغ دوران ما و روزنامه نگاری بی نظیر، پر تلاش و قابل ستایش است.